Hemen bir blok açıp yazmaya, ardından yeni kategoriler eklemeye başlamam bu tatilin öyle arzuladığım (ya da arzuladığımı sandığım) gibi uzuuun olamayacağını gösteriyor sanırım.
Bünye alışmış bir kere bir şeyler yapmaya, durmuyor, durmakla huzur bulmuyor J Ama yaptıklarımızdan keyif aldığımız sürece en doğrusu da bu değil mi zaten?
Keyif, deyince sizin aklınıza ne gelir bilmem ama benim
aklıma “ev” gelir. Ev, deyince sizin aklınıza ne gelir bilmem ama benim aklıma “dekorasyon”
gelir J
Bu işe gönül vermiş, yıllarını ve hatırı sayılır parasını
harcamış bir insan olarak bir-iki kelam etmeye hakkım vardır herhalde diye
düşünüyorum. Yanlış anlaşılmasın, öyle mimarlarla ev döşemişliğim, özel tasarım
mobilyalar almışlığım filan yok. Dekorasyon konusunda yanlışlar yapmanın
maliyetinden bahsediyorum sadece!
Siz de aynı dertten muzdaripseniz doğru yerdesiniz J
Bugün, büyük heveslerle aldığım beyaz koltuklarım eve ilk
geldiğinde yaşadığım hayal kırıklığından bahsetmek istiyorum. Gerçekten, özenle
seçilmiş ve yapılmış olmasına rağmen bu haliyle şu kanepe sıkıcı görünmüyor mu size de?
Oldu mu? Hiç olmadı. İlk aldığım bu kahve- bej ağırlıklı renklerdeki yastıkları, sonsuza dek tarihin ve dolabın karanlık bir köşesine kaldırdığımdan, fotoğraflarını size gösteremiyorum yazık ki.
Daha sonra, evimin beyaz-mavi/turkuaz renklerde olmasını istediğimi hatırladım birden ve tabii gelsin yeni yastıklar!
Evet, yeni yaslıklarım bir miktar renk katmayı başarmıştı belki ama yine de istediğim sıcaklığı bulamamıştım işte! Ayrıca, yastıkların üzerindeki taşlar, gelen misafirlerin kazaklarına takılıp onlarla birlikte evi terk etmeye çalışıyorlardı!J
Şimdi güldüğüme bakmayın, ağlayasım geliyordu o zamanlar.
Veeee imdadıma “asla evime sokmam !” dediğim bir renk
yetişti sonunda; KIRMIZI… Yoğun olarak değil ama ucundan azıcık kırmızı, pembe, (hatta
hiç hiiiiç sevmediğim)turuncu tonları
beyaz koltuklu evleri şenlendirmenin en güzel yoluymuş meğer! Haksız mıyım, ne
dersiniz? J